دو کلام در باره قرآن
17 بازدید
تاریخ ارائه : 7/29/2013 11:47:00 AM
موضوع: الهیات و معارف اسلامی

دو کلام در باره قرآن

{مگر نه این است که قرآن باید از دهان بیرون آید، اگر این دهان که مجرای عبور قرآن است آلوده باشد این آب زلال را آلوده می کند و در دیگران اثر نمی‌کند.

حرف ناشایست اگر از این دهان درآمد، این دهان آلوده است. غذای مشکوک اگر وارد این دهان شد، این دهان آلوده است. ورود و خروجش اگر ناسالم بود، دهان را آلوده می کند. آن وقت قرآنی که از این دهان عبور کند، در دیگری اثر نمی کند.»

حقیقتا گناه بدبو است، ولی ما چون شامه مان بسته است استشمام نمی‌کنیم. خیلی از چیزهاست که ما نه می بینیم، نه می شنویم، برای این که ما ملکوت کل شیء را که نمی بینیم.

فرمود هرچیزی ملکوتی دارد؛ ملکوت اشیا را ما بر ابراهیم خلیل نشان دادیم، او اهل بصر و رویت بود کذلک نری ابراهیم ملکوت السماوات و الارض.} (1)

پيامبر اكرم(ص) مى‌فرمايد: اگر زندگى سعادت‌مندان و مرگ شهدا و نجات در روز جزا و امنيت در روز هراس و نور در روز ظلمت و سايبان در روز حرارتِ شديد و سيراب شدن در روز عطش و ارزش و سنگينى در روز سبكى اعمال را مى‌خواهى، پس قرآن را مطالعه كن، چرا كه قرآن يادآور خداى رحمان و حافظ از شيطان و عامل برترى در ترازوى اعمال است.(2)

-------------------------------------------------------------------------------------------------

1- از سخنان حضرت آیت الله جوادی آملی .

2-  میزان الحکمه ، ج 8 ، ص 74 .